اقیانوس عشق و رحمت

هیو

safarerooh — Thu, 24 Jul 2008 06:07:18 GMT

نگاهم کن.

منم من!

می شناسی مرا!میدانم!

من هم اکنون هستم دردل زرینت.مرا خواهی دید در تپش گیسویت،در شیرینی لبخند قشنگت!

چون عقابی عاشق پر کشیدم به دیارت.

تو ندانی که چقدر سخت گذشت!

دست هم بگرفتیم،

بال و پر بگشودیم،

پر کشیدیم باهم،

رفتیم به ژرفای دلم تا رسیدیم به اوج!

من و تو جاویدان،

گرد فواره ی قلبش رقصان،

غرق در مستی و شادی و سرور!

یادم آمد ناگاه،

که به من می گفتی روزی خواهیم آمد به سر چشمه عشق!

آری باز آمدم ای جان جهان.

بنگرش می بینی!

گوش بسپر می شنوی؛نغمه ی آتما را که فریاد کشان،

غزل درد وصال می خواند.

بنگر نور خدا را درسینه ی من.

بو بکش عطر تن سوگماد را.

عشق من تنهایی؟؟؟

نه نه!

آن تو را می خواند به سرا پرده ی نور.

بویش آمد از دور،با نگاهی نافذ که بر عمق وجودم چنگ زد.

آمد و بر لبه ی صخره قلبم ایستاد.

با صدایی خاموش،خواند این جمله پایانی را از دفتر عشق

"اینچنین است که من می گویم،عشق است مبدا و مقصد کار"

این چند سطر به قلم بنده ی حقیر نگاشته شده.هدیه ای نا قابل از آتما به تو

با ارادت بسیار

برکت باشد

(ATMA)

سجاد عزیزم ممنونم از عشقت

دانه گندم

safarerooh — Sun, 20 Jul 2008 22:08:45 GMT

به خاطر آموزش هائی که ماهانتا از طریق دشواری ها و مشقات زندگی روزمره به من داده بود ، خسته و کوفته بودم . به خود گفتم برای امروز کافی است ، و تصمیم گرفتم برای آنکه استراحتی به ذهنم داده باشم قدمی بزنم . شروع به خیالبافی کردم . می توانستم آنقدر به قدم زدن ادامه دهم تا به کشور دیگری برسم . آنگاه می توانستم به ولگردی مبدل شوم و در شاهراههای گوشه و کنار جهان جلوی اتومبیل های رهگذر را بگیرم تا مرا سوار کنند و بدون هیچ مسئولیتی زندگی کنم . در این افکار مجذوب کننده غوطه ور بودم که متوجه شدم وازی در کنارم قدم می زند .

توقع داشتم به من بگوید « باشد . من هم کمک می کنم تا بار و بندلیت را جمع کنی . اما این کار برای تو چه سودی دارد ؟ » اما او هیچ نگفت . صرفا بدون گفتگو در کنارم قدم می زد . نهایتا پس از آنکه بر عجز و پریشانی خود فائق آمدم ، وازی را مخاطب ساخته گفتم ، « فکر میکنم برایم مفید باشد .داشتم فکر می کردم بد نیست به این اعمال ابلهانه دست زنم تا شاید بدینوسیله اوقات دشواری را که گذرانده ام فراموش کنم . اما ... اوه ، نگران نباش . » با این سخن افکارم را رها کردم .

وازی در ادامه گفت به گمانم تو از اینکه گاهی ماهانتا اینچنین به تو سخت می گیرد در عجبی ، اینطور نیست ؟

گفتم : راستش ، نمی خواستم اینگونه بیانش کنم . اما او درست به هدف زده بود . من دقیقا در همین اندیشه بودم . درونا چنین انتظار داشتم کمی مهربانتر و دارای شفقت بیشتری باشد نه اینچنین سخت گیر .

وازی با ملاطفت آغاز به سخن نمود : سوگماد هست و بهمین منوال ، ماهانتا ، استاد حق در قید حیات تجسم سـوگماد ، اقـیانوس عـشق و رحـمت است . آیا تو مایلی اک تو را با ناز و نوازش به نزد سـوگماد بازگرداند ؟ آیا دوست داری سـوگماد به منزلت بیاید و با تو چای بنوشد ؟ ســــوگماد هست . این وظیفه ماست که خود را آماده سازیم تا به سوی او و خدمتگزاران او بازگردیم . تنها راه رسیدن به قلب خداوند عــــــــــشق است . اما این بدین معنی نیست که عشق را با قصورات بشری ، عادات و برداشت های ذهنی چون احساسات عاطفی اشتباه بگیریم . عشق من به تو عظیم تر از آن است که در مخیله تو و تمام عـــــــالمیان بگنجد .« آیا در پنهانی ترین زوایای متخیله ات هرگز تردید داشته ای که من صرفا در جهت برترین اهداف هستی در خدمت تو هستم – یعنی هدف رسیدن به چشمه آب زلال سوگماد مقدس و نوشیدن جرعه ای از { آن } – و اینکه تو خود به تنهائی

می توانی به عنوان روحی نیرومند و کار آزموده در کنار سایر افراد بایستی که در امر سفر روح استاد شده اند ؟ امیال انسانی به غبار تبدیل خواهند شد ، اما ماهانتا صرفا به روح و قابلیت ارتقاء آن بوسیله اک علاقه دارد . آیا یک روح میتواند آرزوئی برتر از این داشته باشد ؟ ای محبوب من ، اگر چنین چیزی وجود داشت ، مطمئنا آن را برایت محقق میکردم . »

در حالیکه سر به زیر افکنده و به زمین نگاه میکردم ، سرعت گام هایم را کمتر کردم . حس میکردم موجود بی ارزشی هستم که اندکی سخت گیری ماهانتا گله می کنم . در حالیکه همواره می دانم هر آنچه او انجام می دهد برای من بیشترین منافع را در بر دارد ، اما خویش حقیرم شکایت سر می دهد . با سری افکنده گفتم : معذرت می خواهم ، فکر

می کنم دلم برای خودم می سوخت و بچگانه می اندیشیدم .

وازی با ملایمت گفت : نیازی به اندوه نیست . طی طریق هر یک از ما به دست سرشت حقیرمان برایمان دشوار می گردد . اساتید اک در حقیقت جنگ آورند ، نه نمایندگانی منفعل . نبرد آنان نزاعی دائمی است – نزاعی بر علیه سرشت تحتانی آدمی . نبردی در راه حقیقت و آزادی و البته برای استقرار عشق خالص »

در حال قدم زدن از برابر یکی از تابلوهای اخبار عبور کردیم . عنوان خبری تمام روزنامه ها به بمباران شهری در خاورمیانه اختصاص یافته بود – جنگ مذهب بر علیه مذهب . وازی گفت : به عنوان مثال این جنگ خاورمیانه را در نظر بگیر . هر یک از طرفین به این دلیل با دیگری می جنگد که معتقد است مذهب خودش بر حق است ، و اعتقادات مذهبی طرف مقابل باطل ، و بنابراین باید با آن جنگید . در هیچ جنگی به اندازه جنگ هایی که از روی تعصب مذهبی برپا می گردند ، نفسانیات تا این حد دخیل نیستند . اما دلیل این امر سرگشتگی ذهنی آدمی است . آرزوی حقیقی انسان این است که نسبت به حقیقت آگاهی کسب نماید . اما او به دلیل کاهلی و اینکه به سهولت اغفال می گردد ، به جای اینکه جهان درون را متحول سازد سعی می کند تا جهان بیرون را تغییر دهد . جنگی که اوبه جهان خارج تحمیل می کند ، درحقیقت نبردی است که مایل است آن رادرحیات درونی خویش تحقق بخشد . اما او برای این جنگ درونی شهامت و صداقت لازم را دارا نیست . کشتن کسی که عقایدش با او در تضاد است ، همواره ساده تر و برای حواس بیرونی او اقناع کننده تر است . خاورمیانه همواره دچار آشوب کنونی نبوده است . آیا داستان تولد مسیح در اصطبل و ملاقات او با سه حکیم شرقی را به یاد داری ؟ »

گفتم « بله ، پیران مغ »

وازی ادامه داد : « بله ، سلسله مغان بر اساس تعالیم زرتشت استادی از استادان اک در سال 600 ق. م تاسیس گشت . او در پارس باستان که امروزه به نام ایران می شناسیم زندگی میکرد . او می تواند درباره کشمکش روح مطالب بیشتری را به تو بگوید ، زیرا او آزمون ها را به خوبی می شناخت و نور و صوت اک را به مریدانش تعلیم می داد . آیا مایلی با او ملاقات کنی ؟ »

با اندکی ناباوری گفتم : « با که ؟ با زرتشت ؟ البته ! » با اشتیاق ادامه دادم ، بسیار عالی است .

وازی گفت : « بسیار خوب همراه من بیا » و به یکی از خیابان های جانبی پیچیدیم . پس از عبور از چند چهارراه به یک مجتمع بزرگ آپارتمانی با دروازه سیاه آهنی ، یک جاده مدور طولانی و پرچین بلند بسیار مرتبی رسیدیم . شمشاد های همیشه سبز حصار با دقت هرس شده بودند و در نزدیکی ساختمان باغچه هائی با گلهای رنگارنگ قرار داشتند و ظاهرشان نشان می داد از آنها به خوبی مراقبت می شود .

با صدای بلند پرسیدم او در اینجا زندگی می کند ؟ در این اندیشه بودم که اینجا به عنوان منزل یک استاد اک مکانی بسیار عجیب است به خصوص استادی متعلق به دوهزار و پانصد سال پیش .

وازی صرفا به من نگاهی کرد و چیزی نگفت . از دروازه ی آهنی بزرگ عبور کردیم و در طول معبر اصلی به راه افتادیم . باغبانی را دیدیم که در باغچه های گل به کار مشغول بود . وازی به سوی او رفت ، با او دست داد و به گرمی لبخند زد باغبان که در اثر بیل زدن به شدت عرق کرده می ریخت ، یک لباس کار سراسر آبی به تن داشت . مردی نسبتا درشت جثه بود ، اما در عین حال خوش اندام و عضلانی . ظاهراز اهالی خاورمیانه را داشت موی مجعد سیاهش کوتاه بود ، و نیز ریش مجعد کوتاهی بر صورت داشت . چشمانش همچون دو تکه ذغال ، سیاه و عمیق بودند . اول به وازی و بعد به من لبخندی زد و دندان های درخشان سفید خود را آشکار کرد . بینی بزرگ، ابروانی سیاه و پرپشت و چانه ای تیز و محکم داشت . دستکش باغبانی خود را از دست در آورد و با وازی وسپس با من دست داد . او مردی قوی ، نیرومند و سرشار از نیروی حیات و انرژی بود .

وازی به من گفت : مایلم با سری زرتشت یا به قول یونانی ها ، زاراتوسترا آشنا شوی .

تکان دهنده ترین خصیصه این استاد ، انسانیت و – این تجنیس مرا ببخشید – خاکساری و بی تکلف بودن او بود .

با اشاره به جدول آجری کنار باغچه گفت ؛ لطفا بنشینید . وازی و من نشستیم و او نیز درون باغچه کنار بیلش زانو زد .

گفت « در روزگارانی که من در پارس زندگی می کردم ، کارم باغبانی بود بنابراین به همان شکل پیش شما حاضر شدم . زندگی از بسیاری جهات مانند همان دوران است . فنون تمدن شما از زمان من بسی پیشرفته تر است ، اما آگاهی بشر همان است که بود ، یعنی در اکثر موارد ، بدوی .

« انسان همواره درگیر جنگ است ، که بزرگترین آن ، و در ضمن همان نبردی که همواره مایل است از آن اجتناب کند نبرد با خویش است .. خویش را فتح کن و ارباب خویش باش تا همچون انسانی آزاد در زمین و آسمانها سفر کنی ؛ مانند یک مسافر روح . اما جهان حاضر را فتح کن تا آنچه به زور تصاحب می کنی تو را اسیر جهان سازد . آنگاه ارباب کیست ؟ » بیل خود را بلند کرد و خاک سیاه و ترد را با آن برداشت . لحظه ای درنگ کرد و مجددا به سخن در آمد « مشکلات انسان از نفسانیات ذهن او نشات

می گیرد ، و درآن پایان می یابد . پنج نفسانیات شهوت ، خشم ، طمع ، خود پرستی و وابستگی .- نتیجه طبیعی عملکرد ذهنی نا متعادل هستند . تو این را از تعالیم اک

آموخته ای . بزرگترین لطمه نهانی این نفسانیات این است که آنها تو را در جهان ظاهر اسیر می کنند و وادارت می سازند تا چنین بیاندیشی که بهره برداری از مطامع مادی جهان تورا درزندگی کامروا می سازد .با اینکه زندگی در جهان ظاهر هیچ اشکالی ندارد اما خطای مرگبار این است که فرد گمان می کند می تواند بواسطه تعلقات جهان ظاهر در زندگی درونی آغاز گردد ، و بعد به جهان بیرون انعکاس یابد . وقتی فرد ایمان خود را در گروی ظواهر می گذارد ، بازی بزرگی را آغاز می کند که هرگز در آن برنده نمی گردد .او برای ارضاء هر یک از نفسانیات باید نخست بر دیگران تسلط یابد ، و سپس خود تحت سلطه قرار گیرد . این بازی قدرت است .»

چهره اش در حالتی بیش از پیش جدی به خود می گرفت . بیل را به داخل خاک فرو برد ، دستش را تکاند و ادامه داد « می بینی که پنج نفسانیات آفریننده امیال هستند . و انسان برای ارضاء این امیال و بدست آوردن خواسته های خویش می باید اطرافیان خود را تحت سلطه در آورد . هرچه فرد طریق نور و صوت را بیشتر درنوردد ، امیال و

سلطه گری های او ظریف تر می شوند . غالبا در نهایت ، تلاش بیهوده در راه

سلطه گری به کوشش در جهت اعمال قدرت به خدا منجر می گردد ، که این امر در اشتیاق فرد به خدمت و خدا شدن جلوه می کند . انسان هرگز نمی تواند خدا شود ، همانگونه که هرگز یک عضو نمی تواند به آدمی بدل شود .. اما این یکی از بزرگترین خودپرستی هایی است که بشر بدان تن در می دهد تنها راه خدمت به خدا و تجربه نمودن جذبه او تسلیم کامل اراده و امیال و همه چیز به اک و ماهانتا است . زیرا انسان می باید شیوه های روح الهی را از کسی بیاموزد که آنان را می داند .

« زندگی بر اساس امیال و سلطه گری خیانت است . هنگامیکه روح در جهانهای تحتانی بسر می برد هر چیزی دشمن بالقوه اوست حتی ذهن و علی الخصوص ذهن ، زیرا ذهن زادگاه علت تمامی امیال است . یک روح ناآزموده ممکن است چنین بیاندیشد که در

سلطه گری را ه افراط نمی پوید در حالیکه بواسطه پیروی صرف امیال خود تحت سلطه موجوداتی پلیدتر از خود قرار می گیرید . تفاوتی بین سلطه گری و ناآگاهانه تحت سلطه واقع شدن وجود ندارد هر دوی اینها جنایتی هستند نسبت به روح . البته مورد دوم شنیع تر شکل جنایت است ، زیرا این سلطه گری از سوی دیگران بصورت ناآگاهانه صورت

می گیرد . در زندگی روزمره به اطراف خود نگاه کن ، به هر کجا که میروی توسط تبلیغات ، افکار خشم آگین ، افراد حسود و بازی های قدرت بمباران می شوی – تمام اینها روش هائی ظریف و مکارانه در جهت هیپنوتیزم و تسلط بر دیگران هستند . این عمل ، کنترل ذهن مردم در جهت امیال گروهی خاص است . اما علت پنهان اینکه چنین اعمالی از جویندگان قدرت سر می زنند ، ترس است . آنان از آینده ای متزلزل در هراسند ، اما بیش از هر چیر از عشق ورزیدن می ترسند .

آنانی که از قوانین عشق بی خبرند ، به پیروی از قانون مادون عشق یعنی کارما یا آنچه تو آنرا به عنوان " این به آن در " می شناسی ، متوسل می شوند . آنها هرگز نه در عشق پیشقدم می شوند و نه بیش از آنچه عشق دریافت کرده اند عشق می ورزند . عشق برای آنان به بازی مخوفی بدل می گردد .این را نمی توان عشق نام نهاد . نام این عمل معامله ی پایاپای است. این تبدیل کردن کیفیتی مقدس که همانا عشق خالص باشد ، به کالائی است عوام پسند و چیزی کاملا مادی و خشن . به محض اینکه چنین عملی رخ دهد ، انچه عشق خالص نامیده می شود به قدرتی فاسد بدل می گردد . تنها راه عشق ورزیدن ایثار بلاشرط است . یعنی عشق ورزیدن در حالیکه می دانی پاداشی دریافت نخواهی کرد . و به درستی اینچنین است ، زیرا عشق ورزیدن خود پاداش خویش است . غنی ترین انسانها کسی است که میداند در منبعی بیکران از عشق آرمیده و هرگز نگران پایان یافتن آن نیست .

« تو می پرسی سلطه گری و اعمال قدرت چیست ؟ من به تو می گویم . هنگامیکه روح در مقام مجرائی فروتن در خدمت اک است تا بدین طریق راهی برای عبور و جاری شدن نوای تطهیر کننده آن در جهانهای تحتانی فراهم سازد ، به همکاری راستین برای خداوند بدل می گردد .هنگامی که روح در نفس خود چنین بیاندیشد که به کاری مهم و عظیم اشتغال دارد ، درست در لحظه ای که کردار اک را به خود نسبت دهد ، اسیر خودپرستی شده است . هنگامیکه که نفس به هر دلیلی تلاش کند تا مسیر اک را تعیین کند ، پای در روندی نهاده که به سلطه گری و جادوی سیاه می انجامد . اما جای هیچ نگرانی نیست ، زیرا اک نهایتا مشیت خود را عملی می سازد . هیچکس نمی تواند اک را تحت سلطه در آورد و از عواقب دهشتناک آن بگریزد .

«اساتید اک از نابودن قدرت سخن به میان آورده اند . روح از اک خالص آفریده شده است و اک برای جاری شدن در جهان از مجرای روح بهره می برد . ما به خودی خود این جریان عظیم قدرت را در خویش داریم ، اما از خویش هیچ قدرتی نداریم . طلب این قدرت یا تلاش برای نگاه داشتن این قدرت و در اختیار گرفتن آن در مثل مانند این است که بخواهی جریان برق درون سیم را به چنگ آوری . تنها نتیجه چنین عملی شوکی شدید است . ما هیچ نیستیم . اک- روح الهی- همه چیز است .

« هنگامیکه جریان اک در درون فزونی میگیرد شیوه های بیشتری برای تسلیم به اک به فرد الهام می گردد. اما به موازات آن خطرات نیز افزایش می یابند ، زیرا امکان افزایش خود پرستی و این اندیشه که او به دلیل وجود مقادیر متنابهی از جریان اک در درون خود مجرائی با اهمیت محسوب می گردد ، شدت می گیرد . آبا در مقام روح می توانیم مدعی شویم که از سایرین مهمتر هستیم ؟ روح هست ! تفاوتی تنها در جهانهای تحتانی وجود دارد . در اینجا تنها عامل تمایز ، درک ما از خویش است .در جهانهای برتر چیزی به نام روح من با روح تو وجود ندارد ، بلکه فقط روح وجود دارد . معیاری وجود ندارد تا بدانوسیله تشخیص دهیم که کدام روح مجرائی مهمتر است . در آنجا تو به تنهائی در بودن آگاهی روح قرار می گیری ، و از آن جایگاه با یاری ماهانتا به شکوفائی بیشتر خود ادامه می دهی تا به روح الهی برسی .»

درنگی کرد و مجدادا به خاک نگاهی انداخت آنگاه به پا خواست ، گویی می خواست پایان سخنان خود را اعلا م کند .زانوانش را که قبلا روی خاک گذاشته بود پاک کرد . وازی و من نیز بر خاسته ، از او تشکر کردیم . در صدد ترک آن مکان بودیم که در لحظات آخر گفت « ببخشید شما هیچ گیاهی در منزل خود دارید ؟ »

به یاد نخل آپارتمانی ام آفتادم که اخیرا در وضعیت شایانی قرار نداشت . با اندکی پریشانی گفتم « آه ، بله یک نخل گلدانی و یکی دو تا بنفشه آفریقائی دارم . »

او فقط لبخند زد و سر تکان داد و گفت « خوب است » سپس از ما روی گرداند و به کار باغبانی خویش مشغول شد .

وقتی من و وازی بر می گشتیم از او پرسیدم « منظور او از این پرسش چه بود ؟ » وازی زیر لب خندید و گفت : این به درسی مربوط می شود که او به پادشاه پارس آموخت . این یکی از داستان های کهن زرتشتیان است .

ویشتاسب ( پادشاه سلسله کیانیان پیش از ظهور هخامنشیان . برخی او را به نام گشتاسپ می شناسند که پدر داریوش کبیر هخامنشی بوده است . ) شاه از زندگی خود ناراضی بود . هر آنچه آدمی در آن روزگار می توانست آرزو کند در اختیار این پادشاه بود – ثروت ، شهرت ، قدرت – با این وجود کمبودی در زندگی او وجود داشت. او شنیده بود که زرتشت خردمندی بزرگ است و برای او هدایایی ارسال داشته ، از او دعوت کرده بود که به کاخ او امده و تعالیم خود را به او بی آموزد . زرتشت بجای قبول درخواست او ، هدایا را پس فرستاد و برگی را نیز به قاصد داد تا به او بدهد .

« قاصد به او گفت :"او نیامد ، اما چیزی برایت فرستاد که بیشترین آموزش را در بر دارد"

« پادشاه گفت " عالی است ، او را به نزد من بیاورید . "

اما پیک برگ را به پادشاه داد و گفت " آنکه گفتم این است "

پادشاه برگ را باز کرد و یک دانه گندم در آن یافت .

« او با دقت بسیار دانه گندم را ردون جعبه ای زرین نهاد و هر روز به آن نگاه می کرد . او انتظار داشت که زرتشت با معجزه ای دانه گندم را به چیز دیگری تبدیل کند اما هر روز آن را می دید هنوز همان دانه گندم بود . بالاخره پادشاه خسته شد و مامورانی در پی حکیم دیگری از اهالی هندوستان روانه کرد . این مرد تشن گره گاچا ؛ Tshengregacha بود که پادشاه شنیده بود عازم پارس است . وقتی تشن گره گاچا به بارگاه پادشاه آمد ، شاه از او پرسید که آیا در مورد خردمند ی به نام زرتشت چیزی

می داند یا نه . حکیم گفت علت عزیمت او به پارس هم همین بود که تحت تعلیم زرتشت قرار گیرد .

آنگاه پادشاه گفت : من قاصدانی در پی زرتشت فرستادم ، اما او تنها این دانه گندم را برایم پس فرستاد و گفت که این بزرگترین معلم من است . با این سخن پادشاه گندم را به دست حکیم هندو داد .

« تشن گره گاچا گندم را در دست گرفت و مدتی طولانی به آن نگاه کرد ، در این حال همه حاضرین در بارگاه درسکوت انتظار می کشیدند . او پس از مدتی به صدا در آمد " همانطور که فکر می کردم مردی که زرتشت نام دارد حقیقتا همان است که بدان شهره است . چرا شما در حالیکه بزرگترین حکیم را در سرزمین خود دارید ، پیکی در پی من گسیل داشتید ؟

« پادشاه گفت من که هنوز متوجه نشده ام ، لطفا در مورد دانه گندم آنچه را که دریافتی بگو !"

« تشن گره گاچا گفت : دانه گندم نمایشگر روح در وضعیت خفته اش می باشد . چنانچه در جعبه زرین گرانقیمتی قرار گیرد تا ابد خفته باقی می ماند . اما آن را در زمین قرار بده ، یعنی آنجا میتواند درس های لازم را بیاموزد ، آنگاه رشد خواهد کرد . در اثر تابش نور آفتاب یا نور اک ، و یا دریافت آب یا جریان صوت اک ، رشد کرده ، به گیاهی بالنده مبدل می شود ، و بر خلاف انتظار به سوی آسمان اوج میگیرد . آنگاه به بلوغ

می رسد و به ثمر می نشیند ، که حاصل آن میوه های روح الهی هستند . تنها کاری که ما می کنیم این است که اجازه می دهیم روح در دامان اک بیاساید . اک مابقی امور را در دست می گیرد ، زیرا سرشت ذاتی روح، عروج به سر منزل بهشتی خویش است ، درست همانگونه که دانه گندم سرنوشتی جز رشد و تبدیل به گیاهی بالنده ندارد .»

وازی سکوت اختیار کرد . من نیز خاموش ماندم در سکوت به جانب منزل قدم می زدیم اما این سکوت سرشار از سخن بود ، زیرا در حال قدم زدن حیات گیاهان را حس

می کردم . علف ها و سبزه هائی که از میان شکاف های سیمان راه گشوده بودند . به درختان نگاه کردم . یکی از آنان که مطمئن نبودم نامش چیست – شاید افرا بود ، اما بسیار بلند بود . اندیشیدم که آن درخت رشد خود را روزگاری از جوانه ای آغاز کرده است ، اما با گشودن خود به روی نور و صوت اک به درختی بالغ مبدل شده و به سوی آسمان اوج گرفته است . به آسمان نگریستم ، به بالاترین شاخه های درخت و فراسوی آنها .

دریافتم جوانه ای که درون من است روزی رشد خواهد کرد ، و به بالا ، به اوج آسمانها عروج خواهد نمود .

* در پیشگاه استادان اک – فیل موریمیتسو *

گذری بر دیوان حافظ

safarerooh — Mon, 14 Jul 2008 14:45:01 GMT

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

دائم گل این بستان شاداب نمی ماند

دریاب ضعیفان را در وقت توانائی

دیشب گله زلفش با باد همی کردم

گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودائی

صد باد صبا اینجا با سلسله می رقصند

اینست حریف ای دل تا باد پنیمائی

مشتاقی و مهجوری دو راز تو چنانم کرد

کز دست بخواهد شد پایاب شکیبائی

یارب به که شاید گفت این نکته که در عالم

رخساره به کس ننمود آن شاهد هر جائی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست

شمشاد خرامان کن تا باغ بیارائی

ای درد توام درمان بستر ناکامی

ای یاد توام مونس در گوشه تنهائی

در دایره قسمت مانقطه ی تسلیمیم

لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی

فکر خود ورای خود در عالم رندی نیست

کفرست درین مذهب خود بینی وخود رائی

زین دایره مینا خونین جگرم می ده

تا حل کنم این مشکل در ساغر مینائی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد

شادیت مبارک باد ای عاشق شیدائی

نگراني

safarerooh — Sun, 13 Jul 2008 15:07:18 GMT

هنوز نگران است!

روزی زنی نزد شیوانا استاد معرفت آمد و به او گفت که همسرش نسبت به او و فرزندانش بی تفاوت شده است و او می ترسد که نکند مرد زندگی اش دلش را به کس دیگری سپرده باشد.

شیوانا از زن پرسید: آیا مرد نگران سلامتی او و بچه هایش هست و برایشان غذا و مسکن و امکانات رفاهی را فراهم می کند؟! زن پاسخ داد: آری در رفع نیازهای ما سنگ تمام می گذارد و از هیچ چیز کوتاهی نمی کند! شیوانا تبسمی کرد و گفت:پس نگران نباش و با خیال راحت به زندگی خود ادامه بده!

دو ماه بعد دوباره همان زن نزد شیوانا آمد و گفت:" به مرد زندگی اش مشکوک شده است. او بعضی شبها به منزل نمی آید و با ارباب جدیدش که زنی پولدار و بیوه است صمیمی شده است. زن به شیوانا گفت که می ترسد مردش را از دست بدهد. شیوانا از زن خواست تا بی خبر به همراه بچه ها به منزل پدر برود و واکنش همسرش را نزد او گزارش دهد. روز بعد زن نزد شیوانا آمد و گفت شوهرش روز قبل وقتی خسته از سر کار آمده و کسی را در منزل ندیده هراسان و مضطرب همه جا را زیر پا گذاشته تا زن و بچه اش را پیدا کند و دیشب کلی همه را دعوا کرده که چرا بی خبر منزل را ترک کرده اند.

شیوانا تبسمی کرد و گفت: نگران مباش! مرد تو مال توست. آزارش مده و بگذار به کارش برسد. او مادامی که نگران شماست، به شما تعلق دارد." شش ماه بعد زن گریان نزد شیوانا آمد و گفت: ای کاش پیش شما نمی آمدم و همان روز جلوی شوهرم را می گرفتم. او یک هفته پیش به خانه ارباب جدیدش یعنی همان زن پولدار و بیوه رفته و دیگر نزد ما نیامده و این نشانه آن است که او دیگر زن و زندگی را ترک کرده است و قصد زندگی با زن پولدار را دارد." زن به شدت می گریست و از بی وفایی شوهرش زمین و زمان را دشنام می داد. شیوانا دستی به صورتش کشید و خطاب به زن گفت: هر چه زودتر مردان فامیل را صدا بـزن و بی مقدمه به منزل ارباب پولدار بروید. حتماً بلایی سر شوهرت آمده است! زن هراسناک مردان فامیل را خبر کرد و همگی به اتفاق شیوانا به در منزل ارباب پولدار رفتند. ابتدا زن پولدار از شوهر زن اظهار بی اطلاعی کرد. اما وقتی سماجت شیوانا در وارسی منزل را دید تسلیم شد.

سرانجام شوهر زن را درون چاهی در داخل باغ ارباب پیدا کردند. او را در حالی که بسیار ضعیف و درمانده شده بود از چاه بیرون کشیدند. مرد به محض اینکه از چاه بیرون آمد به مردان اطراف گفت که سریعاً به همسر و فرزندانش خبر سلامتی او را بدهند که نگران نباشند. شیوانا لبخندی زد و گفت: این مرد هنوز نگران است. پس هنوز قابل اعتماد است و باید حرفش را باور کرد.

بعداً مشخص شد که زن بیوه ارباب هر چه تلاش کرده بود تا مرد را فریب دهد موفق نشده بود و به خاطر وفاداری مرد او را درون چاه زندانی کرده بود. یک سال بعد زن هدیه ای برای شیوانا آورد. شیوانا پرسید: شوهرت چطور است؟!

زن با تبسم گفت: هنوز نگران من و فرزندانم است. بنابراین دیگر نگران از دست دادنش نیستم! به همین سادگی!

پرواز

safarerooh — Tue, 08 Jul 2008 15:36:18 GMT

ومن بدون بال پرواز خواهم کرد...

سبک تر از نسیم

ومن اوج خواهم گرفت ...

تا تو

ای دریای عشق

SUGMAD

safarerooh — Thu, 03 Jul 2008 10:00:18 GMT

تقدیم به عاشقان اکــــــــــــــــنــــکار

و ســــــوگمــــــاد کبیر

و همینطور تقدیم به کسانی که

سری ساتو کوراج

رو دوست دارن

برکت باشه

با عشق برای عشق ندا

سخنی از استاد

safarerooh — Wed, 02 Jul 2008 20:30:12 GMT

دوش چه خورده ای بتا ، راست بگو نهان مکن

چون خمشان بیگنه ، چشم بر آسمان مکن

دوش شراب ریختی و ز بر ما گریختی

بار دگر گرفتمت ، بار دگر چنان مکن

من همگی تراستم مست می وفاستم

با تو چو تیر راستم تیر مرا کمان مکن

ای دل پاره پاره ام دیدن اوست چاره ام

اوست پناه و پشت من تکیه بر این جهان مکن

ای همه خلق نای تو پر شده از نوای تو

گرنه سماع باره ای دست بنای جان مکن

نفخ نفخت کرده ای در همه در دمیده ای

چون دم تست جان نی بی نی فغان مکن

کار دلم بجان رسد ، کارد به استخوان رسد

ناله کنم بگویدم دم مزن و بیان مکن

ناله مکن که تا که من ناله کنم برای تو

گرگ تویی شبان منم خویش من شبان مکن

باده عام از برون باده عارف از درون

بوی دهان باین کند تو بزبان بیان مکن

از تبریز شمس دین چو ماه نو

چشم سوی چراغ کن سوی چراغدان مکن

* مولانا *

اکنکار

safarerooh — Tue, 01 Jul 2008 08:07:18 GMT

در برابر عشق عظیمت ما واقعا حرفی برای گفتن نداریم

ممنون و سپاسگذارم از عشق بزرگ و زیبات

در برابر اینهمه بزرگی و عظمت و عشق بی نهایتت

فقط می تونیم بگیم که

دوستت داریم ماهانتا

We LOve Z
HU
ECKANKAR

with love Neda

عشق از نگاه کودکان

safarerooh — Wed, 25 Jun 2008 10:26:18 GMT

جمعی از متخصصان این سوال را برای گروهی از کودکان بین 4 تا 8ساله مطرح کرده اند که " عـــشــــــــق به چه معناست ؟! " پاسخ هایی که دریافت کرده اند بسیار وسیعتر و عمیق تر از آن بوده که حتی کسی بتواند تصور کند . بخوانید و خودتان مشاهده کنید .

از زمانیکه که مادربزرگم دچار آرتروز شد، دیگرنمیتوانست خم شود و ناخن های پایش را لاک بزند ، از آن به بعد ، همیشه پدربزرگم این کار را برای او انجام میداد . حتی وقتی که دست های خودش هم آرتروز شد . این عشق است .

8 ساله

وقتی کسی شما را عاشقانه دوست می دارد ، شیوه بیان اسم شما در صدای لبهای او متفاوت است و تو می دانی که نامت در لبهای او ایمن است .

4ساله

عشق یعنی آن هنگامی که برای خوردن غذا با کسی بیرون می روی و بیشتر چیبس خود را به او میدهی بدون آنکه توقع متقابلی داشته باشی .

6ساله

عشق آن چیزی است که در اوج خستگی ، لبخند را به لبانت می آورد .

4 ساله

عشق یعنی آن زمانی که مامان برای بابا قهوه درست می کند و برای اطمینان از خوبی طعمش کمی از آن را می نوشد

7ساله

عشق آن زمانی است که به شخصی می گویی از لباسش خوشت آمده و او از آن پس ، هر روز آن را می پوشد!!!

7ساله

عشق یعنی آن زمانی که مامان بهترین تکه تخم مرغ را برای بابا می گذارد.

5 ساله

شما راجع به عشق چه نظری دارین؟

هیووووووووووووو