ورود به چت روم

آفتاب در حال غروب

در سکوت نشسته ، از پنجره به بیرون خیره شده بودم که وازی « نام معنوی سری هارولد کلمپ » پرسید : « سلام حالت خوب نیست ؟ »  در بیرون می توانستم منظره صورتی رنگ غروب را از پشت ساختمان های بلندی که در همسایگی ام سر به آسمان برافراشته بودند نظاره کنم . تماشای محو شدن تدریجی رنگهای زیبای غروب در آبی عمیقی که در انتظار بود تا سفره بر آسمان گسترد به احساس عواطف برانگیخته ای که داشتم می افزود .

پاسخ دادم ، « آری ، هیچ وقت احساس تنهائی می کنی ؟ »

اوگفت « چندین سال پیش این احساس به من دست می داد ؛ تا اینکه چیزی درباره تنهائی آموختم ».

از اظهارات او کنجکاوی ام بشدت تحریک شده بود. پرسیدم : اوه ... واقعا ؟

او گفت : اجازه بده یکی از دوستان خوبم را به تو معرفی کنم .

صندلی ام را از پنجره به سوی وازی که روی کاناپه نشسته بود چرخانیدم. در سایه های تیره اطاقم متوانستم شبح مردی کوچک اندام  را تشخیص دهم که به شکلی مبهم ظاهر میشد . ابتدا متوجه موهای او شدم ، سفید یکدست و مجعد . حتی پیش از اینکه کاملا قادر به تشخیص شکل او باشم ، احساس میکردم جوی از سکون مطلق از این وجود منتشر میشود . بالاخره توانستم اندام او را ببینم . قامتی کوتاه ، حدود165 سانتیمتر و جثه ای شکننده داشت . بین شصت تا هفتاد ساله بنظر میرسید .صورتی باریک و ریشی کوتاه داشت که روی پوست قهوه ای اش به سفیدی می درخشید . جامه اش بیش از یک لنگ سفیدی نبود و عصای کوچکی در دست داشت .

وازی گفت مایلم با سری توآرت ماناگی ( sri Twart Managi  ) آشنا شوی . در قدیم از اهالی حبشه باستان بود سرزمینی که امروزه به اتیوپی معروف می باشد . در حال حاضر ، در معبد حکمت زرین در طبقه ذهنی به تدریس مشغول است .

ادامه مطلب

تقدیم با عشق عسل بانو در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387

گفتاری از پال توئیچل

در ابتدا آدم بدون نیاز به زن در جهان سیر می کرد ، چون هر آنچه نیاز داشت برایش فراهم آورده شده بود ، مگر کیمیای طبیعت مونث ؛ و خدا در این باره در شگفت شد . پس از اینکه ابدیتی گذشت ، خداوند چشم دیگرش را بر هم زد و با شادی لبخند زد ، چون او همه نیازهای فیزیکی انسان را بر آورده بود جز نشانه های طبیعت مونث ؛ که شامل عشق ، مهر و خصوصیات عاطفی میشد که برای بازگشت به جهان آنامی لوک لازم داشت .

پس خدا اینچنین کرد و زن را در کنار او نهاد تا وجه منفی طبیعتش باشد . از آن پس او نمی توانست هیچ گونه وظیفه الهی را بدون اشتراک و مساعی زن در کنارش به انجام رساند .

لکن مرد در اعتراض به این اصل خدائی طغیان کرد و کوشش کرد با به بردگی واداشتن زن روحیه او را تضعیف کند . و لیکن روش او کارگر نبود ، این چنین که زن حقوق الهی خودش را اعلام کرد و بخش مساوی وجود مرد شد .گذشته از همه چیز ، او بدون وجود زن چگونه می توانست که باشد – او وجه دیگر طبیعتش شده بود ، تا به شکل ها تیلور بخشد و راه بهتری به سوی خدا را به او بنمایاند . زن این امکان را از طریق استفاده از طبیعت پذیرای خویش فراهم آورد نه با استفاده از ارکان منطقی و استدلالی . لیکن از سوی دیگر ، زن هم نمی توانست بدون وجود مرد  هستی داشته باشد . او به مرد متکی است ، چون قدرت الهی  در وجود مرد جریان دارد . خدا به او نوعی ذخیره کیمیائی اعطا کرده که می تواند مستقیما قدرت الهی را به سوی خویش جذب کند ، اما زن فاقد آن است و لیکن می تواند آن را از مرد دریافت کند .

به این دلیل مرد و زن می باید به هم پیوند داشته باشند تا هدایایی را که خدا به آنها بخشیده است با یکدیگر سهیم شوند. و باز هم به همین علت عقد و پیوند ازدواج بین آنها خلق شد تا مرد و زن تحت قانون الهی شریک زندگی یکدیگر شوند ، و به این وسیله به یکدیگر تجربیاتی را عرضه کنند که هر یک به تنهائی امکان برخورداری از آن را ننمی داشتند . به این ترتیب تعادلی بین دو قطب طبیعتشان بوجود می آید .

به این منظور است که خداوند مرد و زن را آفرید ؛ به اقتضای قانونی شگفت انگیز که اوج مظهر الهی را در جهان پائین در تعادل نگاه دارد ؛ یعنی آدمی را . پس اگر بشر بدون وجود زن از میان زندگی عبور کند ، می باید در طول تناسخ هایش دفعتا همزاد روح خود را بیابد تا در عرصه زندگی یا کالبد کیهانی خدا به تعادل دست یابد و با او یکی شود .

در محتوای قانونی که در بالا ذکر شد بیش از اینها جای بحث هست . هیچ روحی نمی تواند به مراتب بالاتر از سات لوک دست یابد تا اینکه درون خویش به تکامل رسیده باشد ، تا هر نیمه از آن دوره های تعادل را طی نکند و با وجود دیگر خویش یکی نشود ، تا هر یک خصوصیات دیگری را به خود نگیرد و دست آخر به آن وحدت وجودی نرسد ، به شکل نخستین و اصلی خویش ، یعنی روح مذکر نخواهد رسید ، همان صورتی که در ابتدا خدا او را به زمین فرستاد . این روح در ایتدا آن کیفیاتی را که خداوند اراده کرده بود همراه داشت و لیکن نمی توانست آنها را به تجلی برساند ، مگر اینکه روح به دو نیم پاره شود ، تا هر بخش مثبت و منفی با گرایش به سوی یکدیگر مسیر تکامل را طی کند .

روح در مرتبه پنجم ، ناحیه سات لوک ، دوباره به خود گرد می آید و با وصل دو نیمه اش به یکدیگر شایسته ورود به جهانهای بالاتر می گردد . خدا  آنچنان روح را دوباره یکی می سازد که گویی همواره به صورت اصلی خویش بوده و حالا می تواند به سوی خدا بازگشت کند تا جای خویش را در مدار الهی سرزمین بی نام عشق و رحمت باز یابد .

* دندان ببرفصل 6 « مرد و زن » –  پال توئیچل *

بنا به درخواست :  محمد

تقدیم با عشق عسل بانو در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387

love

Beauty has its own heavenly language , loftier than the voices of tongues  and lips . It is a timeless language , common to all humanity , a clam lake that attracts the singing rivulets to its depth and makes them silent.

    Only our spirits can understand beauty , or live and grow with it . It puzzles our minds ; we are unable to describe it in words ; it is a sensation that our eyes cannot see , derived from both the one who observes and the one who is looked upon .Real  beauty is a ray which emanates from the holy of holies of the spirit , and illuminates the body , as life comes from the depths of the earth and gives colour and scent to a flower .

      Real beauty lies in the spiritual accord that is called love wich  can exist between a man  and  a woman .

تقدیم با عشق عسل بانو در سه شنبه بیستم فروردین 1387

عشق

از کسی پرسیدم : نظرت راجع به زندگی چیه ؟ میتونی به طور خلاصه واسه ام تعبیرش

 کنی ؟ جواب داد : مثل قهوه تلخ تلخه  !!!  من حرفی برای گفتن نداشتم شاید واقعا

همون طوری بود که اون می گفت . روزا و ماه ها گذشتن دیشب یاد این حرف دوستم

افتادم با خودم گفتم اگه زندگی تلخه چرا خورشید طلوع می کنه ؟ چرا گنجشکا آواز

 می خونن ؟ چرا مامانا بچه هاشونو می بوسن ؟ چرا بابا میگه خدا به همرات ؟ چرا با

نی نی که داره گریه می کنه حرف بزنی نازش کنی آروم میشه و می خنده ؟چرا ازآسمون

بارون می باره ؟ چرا بچه ها بازی می کنن ؟ چرا مهرنوش میگه دوستت دارم ؟ چرا

مهدی میگه مواظب خودت باش؟ چرا عمو منوچهر میگه خدا به داد اونی برسه که

می خواد تو رو بگیره ؟ چرا بابک میگه با شروع سال نو یه زندگی نو رو شروع کن ؟

چرا وقتی میگم دو ماهه با آرش صحبت نکردم نادر میگه خوش به حالش ؟چرا دایی

منوچهر میگه برکت باشه ؟

*چرا ماهانتا میگه همیشه با شما هستم *

*چرا خدا اینهمه دوستمون داره *

تقدیم با عشق عسل بانو در یکشنبه هجدهم فروردین 1387

بدون شرح

تقدیم با عشق عسل بانو در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

E C K A N K A R

*درك رؤياها

كار كردن بر رؤياها بسيار جالب است. هرازگاهي يك نفر درباره ديدن رؤيايي در مورد ازدواج

گزارشي مي‏كند. اگر رؤيا بين مرد باشد ممكن است بگويد: «خواب ديدم كه با فلان خانم ازدواج

كرده ام» آنگاه ممكن است اشتباهاً فكر كند كه آنها جفت روحي يكديگر هستند. ما در اك چيزی

 به نام جفت روحي نداريم اين مفهومي است كه ريشه در علوم غريبه دارد.

هر روح يك موجوديت ويژه و منفرد است. ما در طبقات تحتاني دو بخش از طبيعت تحتاني خود

 داريم: بخش مثبت و بخش منفي. هنگامي كه به طبقه روح مي‏رسيم متوجه مي‏شويم كه اين دو

 بخش با يكديگر يكی می‏شوند. به اين مرحله، خودشناسي مي‏گوئيم همان چيزي كه سقراط وقتی

 كه می‏گويد: «ای انسان خودرا بشناس» به آن اشاره مي‏كند. تاكنون شناخت خود تنها به منزله

شناخت نفس يا من كوچك بوده است نه به معناي شناخت طبيعت معنوي و روحاني خودمان.

 وقتي كه به طبقه روح مي‏رسيم آگاهي مان تغيير مي‏كند و  نگاهي به زندگي داريم كه متعادل

است.

در وضعيت رؤيا، ازدواج تنها به اين معناست كه روح در حال گرفتن يك وصل دروني است كه

 در آن دو بخش از روح كمي به يكديگر نزديك‎تر شده‎اند. ما به دنبال اتصال روح با اك، با اين

 روح مقدسي كه از خداوند مي‏آيد هستيم. هر گاه در طبقات درون شاهد ازدواجي بوديد، صرف

 نظر از اينكه چه كسي را به عنوان جفت خود ديده ايد، به معناي پيوندي نزديكتر با خداوند و

 روح است.

اكثر افراد اين چنين رؤيايي را بد مي‏فهمند و براي كسي كه در خواب، ازدواج با او را ديده اند

مزاحمت ايجاد كرده و مي‏گويند. «من مي‏دانم كه ما براي همديگر ساخته شده ايم. تنها كاري كه

 من بايد بكنم اين است كه صبور باشم و منتظر باشم تا تو هم اين مطلب را بفهمي و آن وقت با

 همديگر ازدواج مي‏كنيم و بعد از آن به خوبي و خوشي زندگي خواهيم كرد.» شما انواع تورها

 را سر راه آن ديگري پهن مي‏كنيد و وقتي كه بالاخره كارتان را پيش مي‏بريد و با او ازدواج

 مي‏كنيد تازه مي‏فهميد كه چه كسي واقعاً در دام افتاده است.

*آزادی دادن به ديگران

ازدواج خيلي با مزه است. هيچ كس دوست ندارد به اين موضوع اعتراف كند ولي گاهي فردي

 ازدواج مي‏كند و براي چند ماه بهترين چهره خود را به نمايش مي‏گذارد تا شما فكر كنيد كه

 مي‏توانيد او را تغيير بدهيد. اگر كمي مشروب مي‏خورد شما با خود فكر مي‏كنيد كه بعداً

 مي‏توانيد او را از شر اين عادت نجات دهيد. اما ما واقعاً هيچ كس را تغيير نمي‏دهيم. حتي در

 اين مورد نبايد سعي هم بكنيم. سخت‏ترين بخش يك ازدواج، وقتي كسي را پيدا كرديد كه احساس

 كرديد مي‏توانيد با او زندگي كنيد، اين است كه اجازه دهيد جفت شما همانطور كه هست باشد و

 زندگي كند.

با ورود به طريقت اك، تغييراتي اتفاق خواهد افتاد ولي اين تغييرات به وسيله قر زدن رخ

نمي‏دهند. استاد حق زنده هم به شما قر نمي‏زند يا نمي‏گويد: «همين الآن سيگار و مشروبت را

كنار بگذار!» يكي از افرادي كه با آنها صحبت مي‏كردم مي‏خواست چيزهايي درباره اكنكار بداند

ولي نمي‏خواست در اين راه قدم بگذارد چون يك چيز را بد فهميده بود. او فكر مي‏كرد اگر

 بخواهد وارد راه اك شود بايد فوراً سيگار و مشروب را كنار بگذارد و براي اين كار  هم آماده

نبود. او فكر مي‏كرد يك نفر به او خواهد گفت: «اين كار را نكن!»

البته من از رهبران اك توقع بيشتري دارم. اين درست مثل اداره يك شركت است: شما به

 فروشندگان و مسئولين فروش مجرب و خوبي نياز داريد. اگر نماينده فروشي داشته باشيد كه

 لباسهاي كثيف و كراوات چروكي دارد، فروش شما در آن قسمت پايين خواهد آمد. چنين فردي

براي شما نماينده خوبي نيست. او تصويري مطلوب از شركت شما ارائه نمي‏دهد. بنابراين من از

 رهبران اك توقع بيشتري دارم. اما وقتي كسي پا در اين راه مي‏گذارد و دارد تلاش مي‏كند كه از

 چنگ اين عادتها رها شود من معمولاً چيزي نمي‏گويم. مي‏دانم كه اين عادتها پس از چند سال از

 بين خواهند رفت.

*اك و مواد مخدر باهم جور در نمي‏آيند

آنچه كه من روي آن حرف دارم استفاده از مواد مخدر است. اين مواد نه تنها باعث تخريب

 فيزيكي مي‏شوند بلكه از درون هم مخرب هستند با استفاده از اين مواد مراكز دروني نسبت به

تأثيرات منفي دنياي فيزيكي كاملاً باز مي‏شوند. افرادي كه از مواد مخدر استفاده مي‏كنند از نظر

معنوي هيچ كمكي نمي‏توانند به خود بكنند. راه اك واقعاً فقط مال كساني است كه صميمانه

 مي‏خواهند به خداوند باز گردند.

تجربه مواد مخدر هرگز شما را به خدا نمي‏رساند. اگر كسي به طور جدي از مواد مخدر استفاده

 مي‏كند و در جهت ترك آنها نيز تلاش نمي‏كند، مثلاً خود را در يك برنامه جدي سم زدايي قرار

نداده است، معمولاً من پيشنهاد مي‏كنم كه وارد اك نشود.

خود روح نيز اجازه چنين چيزي را در پيكره اك نمي‏دهد. روح شروع به تميز كردن و پالايش

 خود از آلودگي ها و پس مانده ها مي‏كند و زندگي براي كسي كه هنوز به استفاده از مواد مخدر

 عادت دارد بسيار سخت خواهد شد. وقتي كه من از چنين افرادي مي‏خواهم كه وارد اك نشوند

از سر مهرباني است. به اين صورت او مي‏تواند با سرعت و ضرباهنگ خودش ترتيب امور را

بدهد و عادت استفاده از مواد مخدر را ترك كند. كسي كه سعي در اختلاط اك با مواد مخدر

نمايد، تجربه خوشايندي نخواهد داشت. روح اجازه نخواهد داد.