| منوي وبلاگ |
جهانیان همه گر ضع من کنند از عشق من آن کنم که خداوندگار فرماید *ECKANKAR is LOVE * |
| وضعيت در ياهو |
| آرشيو نوشته ها |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 |
| نوشته هاي پيشين |
| آمار وب |
| كاربران آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS |
| سرگرمي: | |||
| |||
| نيايش |
| ويرايش قالب |
|
|
|
شب یلدا |
||
|
روز وصل دوستداران یاد باد یاد باد آن روزگاران یاد باد کامم از تلخی غم چون زهر گشت بانگ نوش شادخواران یاد باد گر چه یاران فارغند از یاد من از من ایشانرا هزاران یاد باد مبتلا گشتم درین بند و بلا کوشش آن حق گذاران یاد باد گر چه صد رودست در چشمم مدام زنده رود باغ کاران یاد باد راز حافظ بعد ازین ناگفته ماند ای دریغا راز داران یاد باد * خواجه حافظ شیرازی*
|
||
|
|
||
اگر آرزوی شناختن خدا را در دل داری بدان که به مطالعه هیچ چیز نیاز نداری . فقط می باید بیاموزی چگونه از جستجو و توسل به هر چیزی احتراز کنی . هنگامیکه هیچ چیز مورد جستجو نباشد ذهن در وضعیت ذاتی خویش باقی می ماند و هنگامیکه به هیچ چیز توسل نشود ذهن روند انهدام خویش را در پیش نمی گیرد . آنچه نه تولد یافته و نه قابل انهدام است خداست . اگر آرزو داری اسرار حقیقت را در یابی فقط به این نیاز داری که وابستگی به هر چیزی را از ذهنت بیرون کنی. این گفته خدای حقیقی مانند خلا است ( صمد است ) به این معنی است که او عملا خلا است و اینکه خلا در حقیقت خودخداست . خدا و خلا با هم تفاوتی ندارد چون هر دو یکی است به همین ترتیب تفاوتی نیست بین موجود متفکر و خدا مرد ( انسان - خدا ) بین جهان پدیده ها و منزلگاه حقیقی یا بین پندار بیهوده و جستجوگر . آنها یکی هستند و همه از قماش الهی بافته شده اند . هنگامیکه تمام این صورت ها پشت سر گذاشته شوند خدا هست. « دندان ببر ـ فصل ۳ گوهر دلها»
|
||
|
لالایی |
||
|
لالالالا گل پونه
گدا اومد در خونه
نونش دادیم بدش اومد
خودش رفت و سگش اومد
لالالالا گلم باشی
بخوابی از سرم واشی
لالالالا گل خشخاش
بابات رفته خدا همراش
لالالالا گل فندوق
ننه ات آمد سر صندوق
لالالالا گل پسه
بابات رفته کمر بسه
لالالالا گل زیره
چرا خوابت نمی گیره
که مادر قربونت می ره «صادق هدایت»
|
||
|
|
||
|
دیشب رویایی داشتم
* آرش*
|
||
|
سوگماد |
||
|
مرا تا زنده ام شاهم تو باشی میان برج دل ماهم تو باشی اگر خواب و اگر بیدار باشم چه غم چون شاه آگاهم تو باشی زگمراهی چه اندیشه کنم چون دلیل و منزل و راهم تو باشی بجز آن آستانت کی نهم سر ولی مستم چو دلخواهم تو باشی زقعر چاه بر جاهم رسانی چه سلطان و شهنشاهم تو باشی سخن هر چند گویم زیر و بالا چه گویم چیر و بالا هم تو باشی
* مولانا *
|
||
|
|
||
|
|
||
