ورود به چت روم

سردار ماه

هر شامگاه پرده ی مخمل خیال از دیدگانم بر می گیرم و تمامی وجودم ماه را قطره قطره

می نوشم درخشش طلایی ماه و پرتوهای نقره ای آن را در خود حل می کنم و در جزء

جزء آن تو را می جویم .

ای مهربان

ماه خیالی است در ذهن من که تو سردار آنی ، ماه تصویری است از تو در فراسوی

 چشمانم  در وادی عشق در قاب چهره ی ماه تو را می جویم و در میان امواج نور

 می یابمت.

تقدیم با عشق عسل بانو در پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386

من آن مرغکم که گفته اند

            به هر دو پای در آویزد

                 آری ، در آویزم

          اما در دام محبوب در آویزم

                                                                        «شمس تبریزی»

تقدیم با عشق عسل بانو در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386

اِک سرچشمه ی تمامی مذاهب می باشد و تمامی زندگی را در بر می گیرد . بنابراین طبق قانون الهی تمامی مذاهب ، دانشها و همچنین تمامی نوشته های مقدس و نیز تمامی قوانین زندگی از اِک مشتق شده اند. چرا که اِک جوهره ی زندگی است .

از این رو هرگز نبایستی در این اندیشه باشیم و ببینیم که اِک برای ما چه کاری انجام داده است بلکه باید درصدد این باشیم و ببینیم که ما چه خدمتی برای اِک می توانیم انجام دهیم .

بدین ترتیب متوجه می شویم که وقف کلا از عشق و بخشی که درن هر یک از ماست، جاری می شود .

البته این وقف می تواند با خدمت به همنوعان ،نژاد بشری ، و یا به ماهانتا استاد حق درقید حیات ، حاصل گردد ، و این زمانی  به دست  می آید که دیگر به چیزی بنام مالکیت شخصی و چسبیدن  به آن خاتمه دهیم و با قلبی باز و عشقی گرم به دیگران خدمت کنیم.

نامه های طریق نور                پال توئیچل

بهار عزیز بسیار زیبا می نویسد:

گفتی تا شقایق هست زندگی باید کرد

شقایق هست اما تو نیستی

چه باید کرد؟

گفتي از پلك هاي خواب آلود دريا

بوي شب و سكوت و ستاره مي آيد

بوي شكوفه ي ساده دلواپسي هاي ....

ابرك زخمي دير پاي من مظلومكم ...

چه ساده از بوي نارنج و ترنج و بابونه

چه ساده از هواي مرطوب اين سرزمين

گذشتي.....

تقدیم با عشق عسل بانو در یکشنبه بیستم خرداد 1386

سلام دوستان

امروز می خوام یه مطلب جالب رو براتون بگم که شاید خیلی از شماها هم نمی دونستید:

ایران جوان ترین اکیست ها رو داره.

تقدیم با عشق عسل بانو در چهارشنبه نهم خرداد 1386

گذری بر دیوان حافظ

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد برو تو خود را باش

هرکسی آن دردو عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

همه جا خانه عشقست چه مسجد چه کنشت

نا امیدم مکن از سابقه ی ازل

تو پس پرده چه دانی که که خوبست و که زشت

نه من از پرده ی تقوی بدر افتادم و بس

پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

حافظا روز اجل گر بکف آری جامی

یکسر از کوی خرابات برندت به بهشت

تقدیم با عشق عسل بانو در پنجشنبه سوم خرداد 1386